Home
  Nieuws
  Foto's
  Producten / Diensten
  Publicaties
  Links
  Veel gestelde vragen
  E-mail ons
  Contact
   

 
Zoeken
 
   
 
   
 

 
   28-6-2010 - Column door Drs. Jan Hooimeijer  
     
 

 Column 1 ingestuurd  april 2010 ten behoeve van Dierenwelzijnsweb

 

  

Vogels en dus ook papegaaien behoren tot de rechtstreekse afstammelingen van dinosauriërs. De eerste fossielen van papegaaien, die we kunnen beschouwen als “moderne vogels”, zijn al meer dan 40 miljoen jaar oud.

Van de ”moderne mens” dateren de eerste bevindingen vele miljoenen jaren later.

De mens komt nog maar net kijken maar kinderen worden grootgebracht met de euvele arrogantie dat de mens de kroon op de schepping zou zijn vanwege onze hoge intelligentie, hoog verheven boven het dierenrijk. De gedachte dat de mens onderdeel uitmaakt van het dierenrijk is niet alleen vloeken in de kerk maar ook nog daar buiten.

Intelligentie accepteren bij dieren is nog altijd een taboe.

De mens heeft moeite om te accepteren dat  mensapen niet alleen intelligent zijn maar ook beschikken over emoties en cognitieve eigenschappen die als typisch menselijke worden beschouwd.

Irene Pepperberg concludeert na meer dan 30 jaar onderzoek naar de intelligentie en cognitieve eigenschappen bij papegaaien dat deze vogels, met de herseninhoud van een halve walnoot, beschikken over het intelligentie niveau van kinderen van 3-5 jaar. Deze conclusies zijn zeker zo baanbrekend als de wetenschappelijke conclusies van Darwin’s evolutietheorie. Deze inzichten zetten het wereldbeeld van de mens op zijn kop.

Werken, als papegaaiengedragstherapeut, met papegaaien en met eigenaren is een interessante uitdaging. Het is confronterend om zich te realiseren dat wij moeten leren wat de papegaai al miljoenen jaren weet zonder boeken, universiteiten en computers.

Een gedragsconsultatie vanwege schreeuwen, plukken of bijtgedrag gaat dus niet louter om het oplossen van de gedragsproblemen bij de papegaai maar om het zoeken naar de leemtes in onze kennis. Als eigenaren onderkennen dat het gaat om gezinstherapie, waarbij de papegaai fungeert als de therapeut  die ons een spiegel voorhoudt, is de uitkomst positief.. De papegaai begrijpen en zijn/haar intelligentie respecteren is de sleutel tot de oplossing.    

 

Drs. Jan Hooimeijer DVM CPBC

Vogeldierenarts, Papegaaiengedragstherapeut

Voorzitter Stichting Papegaai www.stichtingpapegaai.nl
 
 
 

Column nummer 2   WELZIJN??            7-7-2010 ten behoeve van Dierenwelzijnsweb  

 

Dierenwelzijn staat al tientallen jaren op verschillende agenda’s. Veel onderzoek is en wordt gedaan naar het welzijn van dieren in de intensieve dierhouderij. De Vijf Vrijheden van dieren is een bekende definitie van welzijn.

 

Bij de eerste 4 “vrijheden” wordt er vanuit gegaan dat het welzijn is gewaarborgd als er geen honger, dorst, kou, pijn angst, ziekte en stress is.

Dat betekent dat het met het welzijn van een crimineel in de gevangenis of een gezonde bejaarde in een bejaardentehuis heel goed gesteld zou zijn.

Tegelijkertijd weet iedereen dat een gevulde maag en niet ziek zijn niet betekent dat het met “het welzijn” wel goed zit. De wachtlijsten bij de psychiaters zijn veelzeggend.

Het vijfde kenmerk van welzijn maakt het begrip welzijn plotseling tot een ander verhaal.

De mate waarin het individu keuzemogelijkheden heeft om normaal/natuurlijk gedrag te vertonen, zijn steeds belangrijker geworden bij het beoordelen van het welzijn.

Het varken moet kunnen wroeten, de kip moet een stofbad kunnen nemen, de hazewindhond moet kunnen rennen  enz.

Zonder deze keuzemogelijkheden ontwikkelen zich gedragsproblemen, al dan niet gepaard aan fysieke problemen.

Het principe van een gevangenisstraf is dat het welzijn van de gevangene bewust wordt aangetast omdat deze beperkt wordt in zijn/haar keuzemogelijkheden. Dat is de echte straf.

Dieren in gevangenschap hebben geen strafblad maar de belangrijkste facetten van het welzijn worden door dierhouders en dierenliefhebbers veelal verwaarloosd.

Bij de keuzemogelijkheden behoort ook de mogelijkheid/kans om de intelligentie te ontwikkelen en te uiten/demonstreren. Niet serieus genomen worden op het gebied van de intelligentie is oorzaak van gedragsproblemen zoals apathie, agressiviteit en zelfmutilatie.  Op basis van dit facet is het welzijn van het gemiddelde schoothondje niet gewaarborgd.

 

Als het gaat om welzijn, staat de wereld vaak op zijn kop en blijkt recht zeer krom te zijn.

 

Drs. Jan Hooimeijer DVM CPBC.   Vogeldierenarts, Papegaaiengedragstherapeut  www.kliniekvoorvogels.nl

 

 

 

 

 

 
     
   
     
 

© 2007 - 2010 by website maken | Disclaimer