Terug
à >>> In welke (wetenschappelijke) publicatie(s) is deze uitspraak/rekensom te vinden als rechtvaardiging van handopfok?
Voor welke soorten zou dit van toepassing zijn?
Het idee dat het kweken van papegaaien in gevangenschap in het belang is van de wilde populaties is een opmerkelijke en hardnekkige gedachte binnen de avicultuur. Het is vooral opmerkelijk omdat de massale wildvang en handel/importen het gevolg waren van de vraag van kwekers naar goedkope importvogels. De wildvang, de handel en de aanschaf van deze papegaaien is nooit in het belang geweest van de wilde populaties.
De motieven om papegaaien te houden en te kweken was niet bepaald ingegeven door papegaaivriendelijke motieven.
Het kweken van papegaaien, in het kader van herintroductie of natuurbeschermingsprojecten in de landen van herkomst en op een locatie waar de vogels uiteindelijk worden geïntroduceerd, is een ander verhaal. Daar zijn talloze voorbeelden van.
Binnen dergelijke kweekprogramma’s wordt er alles aan gedaan om er voor te zorgen dat de jonge vogels door de ouders worden grootgebracht omdat bekend is dat handopfok papegaaien normaal gesproken niet in aanmerking komen om te worden losgelaten in de natuur.
Als uitzondering kan het Geelvleugel ara project in Tambopata genoemd worden waarbij jongen als groep werden grootgebracht op een locatie waar voortdurend ook de wilde soortgenoten aanwezig zijn en de jongen uiteindelijk in de wilde populatie konden integreren. ( Charlie Munn)
Voor zover mij bekend zijn er in Nederland tot op heden geen papegaaien geboren die een rol hebben gespeeld op het gebied van soortbehoud in de natuur. Als u gegevens hebt waaruit blijkt dat dit wel het geval is, hoor ik dat heel graag!!
De suggestie dat de nakweek helpt om importen te voorkomen klopt niet met de werkelijkheid waarbij het kweken van papegaaien steeds meer een commerciële activiteit werd en kwekers via allerlei kanalen juist ”goedkope” importvogels gingen aanschaffen. Een kweker die met een zeldzame soort kweekt is er verantwoordelijk voor dat andere kwekers allerlei moeite gaan doen om ook aan deze soort te komen want deze vogels vertegenwoordigen een hoge economische waarde. Dat er mede daardoor vervolgens meer van deze soorten in de natuur worden gevangen is een bizar gegeven. Mijn ervaring is dat Individuele kwekers zeldzame (dure) soorten kweken voor de verkoop en dus vanwege commerciële overwegingen.
Als voorbeeld; kwekers met Lear’s ara’s hebben wat mij betreft letterlijk bloed aan hun handen als e weten hoe deze soort uit de natuur is en wordt geroofd vanwege de prive belangen van de betrokkenen.
Kortom deze ”liefhebbers” zijn er verantwoordelijk voor dat het alleen maar slechter gaat met deze soorten.
De commerciële belangen maken EEP programma’s zoals voor de Filipijnse kakatoe gedoemd zijn om te mislukken omdat nakweek ter beschikking zou moeten komen aan het kweekprogramma en de kwekers zouden moeten afzien van de commerciële belangen.
Ook kweekprogramma’s in dierentuinen zijn vrijwel uitsluitend bedoeld om de soorten in gevangenschap te behouden en hebben geen of nauwelijk een positief effect op de status van de soorten in de landen van herkomst. Deze kweekprogramma’s zijn overigens natuurlijk wel positief omdat op deze manier soorten in gevangenschap worden behouden waarbij via een studbook ook de genetische variatie in de gaten wordt gehouden.
Nogmaals, als u gegevens heeft waaruit blijkt dat het kweken van papegaaien in Nederland waar de soorten in de landen van herkomst van profiteren, ben ik daar zeer in geïnteresseerd. Voor zover ik weet ik het niet meer dan een mening en een mooie gedachte dan de werkelijkheid. <<<<
Stelling van de kweker: Er zijn allerlei misstanden waarbij nesten in de natuur worden geplunderd en vogels uit de natuur worden geroofd.Dat is toch des te meer reden om zo veel mogelijk papegaaien in gevangenschap te kweken en daar speelt handopfok een belangrijke rol in.
--> >>> Al vele jaren ben ik als vogelliefhebber en vogeldierenarts betrokken bij het welzijn van vogels in gevangenschap en bij de problematiek van natuurbescherming. Ik ben o.a. een aantal jaren bestuurslid geweest van WPT-Benelux, lid van de Conservation Committee van de Association of Avian Veterinarians en lid van de Conservation Committe van de AAV, oprichter en voorzitter van Stichting Papegaai en bestuurslid van 'Stichting de Lokkerij'.
Alle import van papegaaien/parkieten naar Europa is verboden tenzij het gaat om gekweekte vogels ( met vaste voetring). Dankzij het verbod op import van wildvang is ook de illegale handel/import teruggedrongen. Dat was ook de ervaring en consequentie in 1993 nadat in de USA een algemeen importverbod werd afgekondigd. <<<<
Vraag: Het verbieden van het houden van papegaaien gaat toch ook niet lukken? .
Vraag; Is het niet mogelijk om tot goede richtlijnen te kome hoe het wel moet? Ook met handopfok komen er gezonde en levenslustige vogels.
Vraag: Kunnen we geen artikel schrijven over hoe handopfok wel zou moeten en kunnen?
--> >>> Er is geen twijfel over dat we inmiddels wereldwijd over de deskundigheid beschikken om jonge vogels met de hand groot te brengen.
Het zou echter zo moeten zijn dat handopfok als noodzakelijk kwaad wordt gezien waarbij alles op alles wordt gezet om te voorkomen dat handopfok nodig is door problemen op te lossen.
Vanzelfsprekend kunnen er situaties zijn van handopfok als noodzakelijk kwaad.
Dan moet handopfok professioneel gebeuren waarbij de belangen van de jongen centraal staan. Als vogeldierenarts kunnen we adviseren en begeleiden om jonge vogels te behandelen als dat nodig is. Dat is onderdeel van de vogelgeneeskunde.
Verantwoorde handopfok , als het noodzakelijk is, betekent ook dat er volgens vaste richtlijnen wordt gewerkt t.a.v. de voeding, huisvesting/klimaat en verzorging.
Bovendien betekent professionele handopfok dat alles wordt gedaan om gedragsproblemen zoveel mogelijk te voorkomen.<<<<
Er is inmiddels overweldigende informatie over de aantoonbare nadelen van het scheiden van jonge dieren van de ouders , inclusief papegaaien, voor de verdere ontwikkeling.
Dat het scheiden van de ouders bij andere diersoorten inclusief de mens, aanleiding is voor ernstige problemen staat al vele jaren niet meer ter discussie. Dat de negatieve gevolgen van handopfok binnen de papegaaienwereld niet serieus genomen worden heeft te maken met de grote economische belangen.
Het is in mijn ogen de wereld op zijn kop om handopfok te rechtvaardigen omdat het kan terwijl de voordelen van natuurbroed voor de jonge vogels en voor de kweekvogels evident zijn.
Zoals onlangs door mij aangegeven is het zeer droevig gesteld met de avicultuur als blijkt dat het een uitzondering is als papegaaienkwekers nog kweken met papegaaien die ouder zijn dan 15-20 jaar.
Op het gebied van de voeding, de huisvesting en de verzorging gaat er nog altijd structureel en aantoonbaar veel mis binnen de avicultuur.
Dat handopfok in veel gevallen het gevolg is van een combinatie van managementfouten wordt niet bepaald serieus genomen.
In het artikel wordt gekozen voor handopfok als beleid en wordt het niet beschouwd als noodzakelijk kwaad.
Het is opmerkelijk dat wordt gekozen voor handopfok zonder een verwijzing naar wetenschappelijke publicaties die aantonen dat handopfok in het belang is van de vogels en van de soort. Als u publicaties kent waarbij wordt aangetoond dat handopfok in het belang is van de jonge vogels en van de ouders hou ik me zeer aanbevolen!!
Wekelijks maak ik drama’s mee in mijn praktijk waarbij overduidelijk is dat de vogels structurele problemen hebben als gevolg van de handopfok. <<<<
Vraag: heeft u het artikel in het blad van de Parkieten Societeit gelezen over het uitbroeden van eieren en het met de hand grootbrengen van papegaaien?
--> >> Ik heb het artikel gelezen. Het is een goed leesbaar artikel met goede informatie.
Ik heb 2 kanttekeningen:
- In het artikel wordt gesuggereerd dat 'papegaaien” tropische vogels zijn. U en ik weten dat lang niet alle soorten in ” de geografische tropen of in het tropische klimaat” voorkomen.
- Het is opmerkelijk dat, in een artikel over kunstmatig broeden, de geschiedenis van de handopfok en de beweegredenen van handopfok niet in het artikel zijn terug te vinden. M.i. is het essentieel voor de problematiek om te beseffen dat door managementfouten de ouders de eieren niet uitbroeden, de jongen niet grootbrengen danwel eieren en jongen beschadigen. Handopfok bij papegaaien is dan ook begonnen als noodzakelijk kwaad omdat kwekers in eerste instantie niets liever wilden dan dat de ouders de eigen jongen zouden grootbrengen. Men ging over tot handopfok om daarmee jongen te redden die anders waren doodgegaan. Het noodzakelijk kwaad was reden tot het ontwikkelen van goede handopfok voedingen en expertise. Handopfok is mijns inziens alleen te rechtvaardigen als tegelijkertijd de managementfouten worden opgelost die maken dat handopfok noodzakelijk was/is. Het tegenovergestelde is gebeurd nadat al snel bleek dat handopfok en/of het uitbroeden van eieren als gevolg had dat er meer eieren werden gelegd. Daarmee werd handopfok een serieuze commerciële activiteit omdat daarmee de productie ging stijgen en dus de omzet. Dat is in tal van publicaties en boeken terug te vinden. In plaats van het voorkomen dat handopfok noodzakelijk was werd handopfok een 'normaal” onderdeel binnen de avicultuur, zelfs als de ouders de jongen wel zelf wilden grootbrengen. Daarbij gaat het helemaal niet meer om de belangen van de jongen of van de ouders en was handopfok plotseling geen noodzakelijk kwaad. Deze ontwikkeling heeft in de loop van de jaren zeer negatieve effecten op de problematiek van papegaaien als gezelschapsvogels. De overvolle opvangcentra zijn daarvan een triest voorbeeld. Het heeft voor meerdere soorten zeer ongunstige effecten op de toekomst binnen de avicultuur. De Molukken kakatoe is daarvan een van de meest trieste voorbeelden.
Het is, na 30 jaar, helaas mijn ervaring dat het bij het kweken van papegaaien bij het merendeel van de kwekers niet gaat om de belangen en het welzijn van de vogels maar om commerciële overwegingen/belangen. In dat kader past handopfok. Daarmee is het een uit de hand gelopen ”hobby” geworden. We moeten daarbij bedenken dat handopfok bij andere dieren zoals honden, konijnen, apen enz. al vele jaren in Nederland verboden is omdat het niet in het belang van de dieren is. Iedereen kent het verhaal van het ijsbeertje Knut. Voor de dierentuin een groot commercieel succes. De hele papegaaienwereld kent de handopfok van de Spix ara’s in Loro Parc. Het zijn vooral commerciële successen. <<<
Zie:
Zie:
Het is niet toegestaan om bovenstaande tekst en/of foto’s van deze website, te kopiëren of te publiceren zonder schriftelijke toestemming van de
Opgevangen (jonge) wilde vogel
lees verder
